Friday, February 24, 2017

XII



                    Τά λάθη ἐπιστρέφουν.

                    Δέν τά ἀποθαρρύνω.

                    Δέν τά κρύβω στή λήθη,

                    οὔτε τά βολεύω

                    στή συγχώρεση.

                    Τά θωπεύω μέ κατανόηση,

                    γεννήματα τολμηρά,

                    μέ ἀποκαλύπτουν ἀδέκαστα.
                   (Από την  ανέκδοτη συλλογή Μικροί Αναβαθμοί)

Wednesday, February 8, 2017

 " Τα πράγματα που μετράνε στη ζωή του κόσμου χρειάζονται σκοτάδι και σιωπή για να μεγαλώσουν"
  D.S.Came-Ross (Πανεπιστήμιο Βοστόνης)

Tuesday, December 20, 2016

   Σήμερα που η φρίκη δεν κουβεντιάζεται από την πολύπαθη Συρία μέχρι το γιορτινό Βερολίνο, ξαναθυμάμαι το ποίημα μου από τη συλλογή  30 και 1 Νυχτερινές Αντανακλάσεις (εκδ. Ηριδανός 2008) και λυπάμαι για την επικαιρότητά του:
                   

                                 Μιά ὑγρασία ἀναδίνει ἡ ματιά
                                 Καθώς καρφώνει τοῦ ὁρίζοντα τό  βάθος.
                                 Ἕνας ρυθμός  -πληγή τοῦ νοῦ -
                                 Τά χείλη ἐπιδέξια κυριεύει.
                                 Τό σῶμα ἀνθίζει ἀποτυπώματα
                                 Γυμνή ἀναδύεται ἡ μνήμη                                
                                 Σέ νύχτα ἀξημέρωτη.
                                  Ἄδεια πουκάμισα οἱ λέξεις
                                 Πασχίζουν τίς στιγμές νά θυμηθοῦν,
                                 Νά κουβεντιάσουνε τή φρίκη .
                                 
                                 Ἤμουν στά τρένα ἀνέμελος ταξιδευτής,
                                 Στή σκόνη τῆς Καμπούλ γυναίκα
                                 Τό ἁπλωμένο χέρι ἑνός παιδιοῦ
                                 Σέ λεωφόρο τῆς ἀβύσσου
                                 Βαγδάτη, Μαδρίτη ἤ Τέλ-Ἀβίβ
                                 Τό ἴδιο ἀντηχοῦν τόν θρῆνο,
                                 Ὅταν μέ αἷμα φτιασιδώνεται ἡ ὀργή.

                                 Λειψά βελάσματα μιμοῦνται οἱ λύκοι
                                 Σέ χαλκεῖα εὐτελοῦς συναλλαγῆς.
                                 Τά τύμπανα χορούς ὀλέθρου συνοδεύουν
                                 Ἐνῶ
                                Στά  μάτια αὐταπάτη ἡ ζωή.                                 

                                 Ἀνάσταση ἀληθείας προσδοκῶ.

                                 Μιά ὑγρασία ἀναδίνει ἡ ματιά…
                                 

Thursday, September 29, 2016



Ἕνας ἀναβαθμός



                     Ἀσκήθηκε ἡ ψυχή, 
              τόν φόβο συντροφεύει, 
              κάνει τούς ἐφιάλτες
              ὄνειρα.
               (Ἀπό τήν ἀνέκδοτη συλλογή Μικροί  Ἀναβαθμοί)

Monday, August 22, 2016

Για την Πανσέληνο

Στη γειτονιά της γης
μια πετριά απόσταη
απόψε.
Χύνεσαι στο γλαυκό πέλαγος,
τους ίσκιους μας σκηνοθετείς,
στους σαστισμένους μας ψιθύρους
βασιλεύεις.

Πώς ξεπερνάς χωρίς δισταγμό
τον εαυτό σου κάθε Αύγουστο;